Έχω την εντύπωση πως όσο περνάει ο καιρός οι άνθρωποι στη χώρα μας επιστρέφουν σιγά σιγά στην εμβρυική κατάσταση της κοινωνίας της ζούγκλας. Δηλαδή ποιος θα βγεί από πάνω, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, καλύτερα εσύ παρά εγώ κ.τ.λ. Δηλαδή βαδίζουμε από τα σκατά στα σκατότερα.
Μήπως φταίει που είμαι νέος άνθρωπος και αρχίζω και συνειδητοποιώ τί γίνεται στον κόσμο? Μήπως έτσι είμασταν πάντα κι εγώ τώρα ξύπνησα, αλλά ζω τον εφιάλτη? Ή μήπως όσο περνάει ο καιρός και τα πράγματα γίνονται χειρότερα οι άνθρωποι γίνονται και αυτοί χειρότεροι?
Είσαι στη δουλειά σου και μιλάς με το συνάδελφο και λες: “Ξέρεις, Πίτσα? Έκανες ένα μικρό λαθάκι εδώ.” Υπό ΚΣ η Πίτσα θα σου πει: “Έκανα λάθος? Για να δω.” Αλλά αυτό που θα σου απαντήσει η Πίτσα είναι “Ποιος εγώ?”. Με λίγα λόγια η πρώτη αντίδραση είναι η άρνηση του γεγονότος. Τί ποιος εγώ, κυρία μου? Φυσικά και σε σένα μιλάω. Άμα ήταν θα έλεγα Σούλα και όχι Πίτσα. Εσύ δεν κάνεις λάθη? Τσακίσου να τα διορθώσεις.
Να μη μιλήσω για τα μαχαιρώματα στην πλάτη. “Εγώ δεν ξέρω τίποτα, αυτός ασχολήθηκε με το θέμα. Εγώ όταν ήταν στα χέρια μου ήταν μια χαρά.” Δηλαδή εσύ ότι πιάνεις γίνεται χρυσό και ότι πιάνουν οι άλλοι γίνεται… μην πω.
Αμ δε το άλλο. Ο εργοδότης, η μαμά, ο μπαμπάς και γενικότερα όποιος έχει ένα είδος εξουσίας επάνω σου ποτέ δεν παραδέχεται ότι κάτι δεν πάει καλά εξαιτίας κακών του χειρισμών, αλλά αξαιτίας της ανικανότητάς σου. Να θυμάσαι, ότι ο εργοδότης θα σου τα κρατήσει από το μισθό. Όταν το λάθος, όμως κάνει μπαμ ότι είναι δικό του λέει: “Ε, δε βαριέσαι. Εμείς να είμαστε καλά.”
Παρακαλώ πολύ τους ανθρώπους σε αυτή τη χώρα να σταματήσουν να είναι κότες. Ας παραδεχόμαστε τα λάθη μας. Δεν είναι κακό να παραδέχεσαι πως δεν είσαι τέλειος. Τα λάθη είναι ανθρώπινα καιαφού κάνουμε λάθη ας προσπαθήσουμε να τα διορθώσουμε και όχι να τα φορτώνουμε στους άλλους. Το ότι κάποιος δεν παραδέχεται τα λάθη του δε συμαίνει πως δεν υπάρχουν κι εξαφανίζονται με ένα μαγικό τρόπο. Και να τα ρίχνουμε στους άλλους δεν είναι η λύση.
Δευτέρα, Νοεμβρίου 10, 2008 at 6:58:53 p11
Να κι ένα δικό σου λαθάκι: “…τα λάθη του δε συμαίνει…”
Δευτέρα, Απριλίου 13, 2009 at 6:58:53 p04
Άσχετο:
Στο Blog μου ανέβασα πρόταση για ένα παιχνίδι που ίσως σας ενδιαφέρει. Ανοιχτό για συμμετοχή σε όλους κι όλες.